Al bijna vijf jaar woon en werk ik in Brussel met veel plezier. Ik heb een paar goede vriendschappen opgebouwd. Twee ervan zijn zelfs uitgegroeid tot mijn beste vrienden. We bespreken alles met elkaar, hebben dezelfde humor en geven elkaar raad. Dit jaar zijn veel mensen hun sociale contacten gaan herwaarderen. Natuurlijk door de pandemie. Door een lange tijd niet te kunnen afspreken, realiseer je je nog meer hoeveel de mensen om je heen voor je betekenen. Als je gewend bent elkaar een paar keer per maand te zien en als dit ineens niet meer kan, begin je elkaar al snel erg te missen. Natuurlijk waren we niet helemaal onthand, want we konden nog communiceren door te telefoneren en beeldbellen. Toch is dat anders dan echt bij elkaar te kunnen zijn en samen op stap te kunnen gaan. We maakten er het beste van door al onze meest memorabele herinneringen op te halen.

Toffe stapavonden

Een van onze tofste stapavonden begon als een heel gewone. We gingen naar de club waar we al zo vaak waren geweest. Wat wel bijzonder was, was dat we op dat moment allemaal een relatie hadden en dus niemand van ons bezig was met leuke gasten spotten. We waren dus alleen op elkaar gefocust en maakten er ons eigen feestje van, te midden van de vele mensen die om ons heen stonden. Bij het terughalen van die avond kwamen er steeds meer details van die avond naar boven.

Slapstick

De een herinnerde zich bijvoorbeeld dat we op een gegeven moment samen uitgleden op de dansvloer door een plas bier dat daar lag. De ander herinnerde zich toen weer dat we die plas bier zelf hadden gecreëerd, want we vonden het nummer dat toen gedraaid werd zo te gek dat we begonnen te springen, waardoor de inhoud van onze glazen voor het grootste gedeelte op de vloer belandde. De derde wist nog welk liedje het was waardoor we zo enthousiast begonnen te dansen. Vervolgens vertelde degene die het verhaal begon dat het grappigste van het hele voorval was dat we niet meteen opstonden, omdat dit ons niet lukte. We moesten zo hard lachen dat we niet de kracht hadden op te staan, dus er ontstond een soort van slapstickachtige scène waarbij we elkaar probeerden te helpen op te staan, waarna we al snel weer uitgleden. We kregen de slappe lach en ook mensen om ons heen begonnen met ons mee te lachen. Het werd een van ons meest vrolijke avonden samen.

Bijkletsen in de kroeg

Een heel andere dierbare herinnering was een avond dat we in een gezellige kroeg zaten. We wilden echt even de tijd nemen uitgebreid bij te kletsen en dus hadden we een plek opgezocht waar de muziek niet te hard stond. Een van mijn vrienden vertelde over een goede vriendin van vroeger die hij onlangs in de stad was tegengekomen. De reden dat ze een tijd geen contact meer met elkaar hadden gehad, was omdat zij een tijdje een drugsverslaving had gehad en zich daarbij steeds meer was gaan afsluiten van haar sociale contacten. Gelukkig heeft ze op een gegeven moment hulp gezocht en is ze van haar verslaving afgekomen. Nu vond ze het juist weer heel fijn haar oude vriend weer te zien en spreken. Hij was blij dat het weer goed met haar ging en dat ze hun vriendschap weer nieuw leven in konden blazen.

Het verhaal leidde tot een gesprek over al onze oude vriendschappen met wie het contact was verwaterd en hoe jammer dat was. Na die avond hebben we allemaal contact opgenomen met oude vrienden en vriendinnen. Het gaf ons een goed gevoel. Pandemie of niet: onze tip is dus hoe dan ook contact te houden of weer op te nemen met elkaar en alle mooie herinneringen weer boven te halen. Dat is zoveel waard!